laugardagur, 8. desember 2007

Gleðifrjettir,
Zürich Sviss, Ljenzherrann af Kaffisterkt varð var við það í morgun að óvanalega mikill skarkali barst af efri hæðinni. Það er reyndar eigi óvanalegt að hávaði berist þaðan, en þessi hávaði átti ekki rætur sínar úr sjónvarpstæki, heldur var öllu veraldlegri. Ljenzherrann tautaði ýmis ókvæðisorði í hálfu hljóði á meðan hann opnaði gluggann til að hleypa fúlum svefndrunganum út úr íbúðinni, en þegar stormhlerarnir voru komnir frá blasti við Ljenzherranum dásamleg sjón. Sendiferðabifreið. Ljenzherrann fjell í ómegin af stakri gleði og rankaði ekki við sjer fyrr en hann hafði vakið sjálfan sig til vitundar með ilmsöltum, en Ljenzherrann hefir þjálfað undirmeðvitundina grimmt til ýmissa verka í mögulegri fjarveru sinnar eigin persónu.

DSCF1035
Danndarradanndanndanndann, danndarradanndanndanndann...

Eftir að hafa staupað sig á dulitlum uppáhellingi gekk Ljenzherrann þögull inn í svefnherbergi sitt og færði sig í sitt fínasta púss. Að því loknu fór hann út á svalir og fagnaði þessum tímamótum með að mæra föðurland sitt í söng og leik. Því næst skaut hann tappanum af 300kr freyðivíni í hundkvikyndið, sem bundinn var við nálæga ruslatunnu og á meðan skoffínið gerði heiðarlega tilraun til þess að hengja sig frussandi og urrandi í ól sinni tók Ljenzherrann sjer vænan gúlsopa og frussaði honum niður á nágrannann sinn fyrverandi, sem stóð þarna fyrir neðan með kassa í fangi. Ljenzherrann hellti síðan restinni úr flöskunni ofan í sófasettið, sem stóð beint undir svölunum og beið þess að vera troðið í sendiferðabílinn.

Að þessu loknu hneigði Ljenzherrann sig pent, fór inn og úr fötunum, braut þau snyrtilega saman og eyddi restinni af deginum í freyðibaði.

Engin ummæli: