laugardagur, 21. júlí 2007

Peking


Næturmarkaðurinn.... óþrjótandi uppspretta matar


Allskonar matar...


Vindurinn hvíslaði að Ljenzherranum: "Kauptu sporðdrekaaaaaah burstaklippti mann, gefðu þjóð minni, henni vantar vítamín! Hártízkan gleypir orðf mín hvissssssh"


Ljenzherrann svaraði kallinu og valdi sporðdrekana af kostgæfni



Frú, þjer veitir ekki af kló eða hala, gefur hraustlegt og gott útlit. -Heyrir þú líka? Spurði hún fegin. -Já, suð-suð-austan vítamínráðgjöf upp á tvo metra á sekúndu. Svaraði ég.


Afsakið fröken, ekki ygla þig, þetta var ekki mín hugmynd. Greið slitið og matt hárið frá eyrunum og legg sjálf við hlustir!


There is no such thing as a free rípóflavíííín, sagði þessi kona efins. Í boði vindsins, sagði ég. Hlust á vindinn, sagði ég ennfremur.


Stjaksetta sporðdreka í boði Íslendings sem vindurinn hvíslaði manneldismarkmiðum í eyrað á?


B12 svelt frú með der, vildi ekki sporðdreka hjer. Greiddu frá kona!


Loksins hitti Ljenzherrann margslungna læknanemann sem samhliða áralöngu bóknámi freistar þess að sefa botnlausann fróðleiksþorstann með því að kynna sjer óhefðbundnar lækningar í frístundum sínum og er fróður um görótta drykki, líknandi smyrzl, sogæðakerfi, kynop og læsta hliðarlegu. Sá sagði:
Já, þakka þér fyrir, ég mun mylja þá og nota í lósjón, pósjón og dekórasjón.

Sá var enda burstaklipptur.


*Þess ber etv að geta að í Peking gerði Ljenzherrann magninnkaup á grænu tei og eyddi deginum í dag í að laga og neyta slíks á víxl.

Engin ummæli: