miðvikudagur, 17. desember 2003

Atorka óskast í skiptum fyrir lítið notaða metnaðargirni.
Ljenzherrann er nú á barmi sturlunar, einkum vegna ofneyslu á námsefni. Þótti andlegt ástand hans fyrir eigi upp á marga fiska og má það því vera ljóst að fullt tilefni er til að hafa áhyggjur. Er hann farinn að standa sig að því að rífast og skammast í sjálfum sjer, skipa ímynduðum einstaklingum fyrir auk þess sem að hann telur sig andsetinn. Ljenzherrann telur að“Atvinnumaðurinn” sje búinn að hreiðra um sig í hugarfylgsnunum, brýst þetta fram þegar Ljenzherrann mælir og hafa margir orðið fyrir óþægindum af þessum völdum. Ekki hafa allir kunnað að meta þennan nýja talanda enda fylgir honum jafnan mikill dónaskapur.

Núna er hinsvegar einungis eitt próf eftir, en engu að síður mjög leiðinlegt próf og má Ljenzherrann taka á öllu sínu eigi hann að læra eitthvað fyrir það. Fyrir svona próf verður það alltaf fýsilegri og fýsilegri kostur leggja sig bara og að setja allt sitt traust á formúlublaðið og eigin snilligáfu. Formúlublaðið prentaði Ljenzherrann út af “internetinu” en snilligáfuna fjekk hann í vöggugjöf.

Af fleiri afglöpum Ljenzherrans varðandi próf má nefna að eitt árið í MR voru haldin jólapróf. Þetta kann að hljóma undarlega en svona var það nú bara samt og hananú. Á þessum árum hafði Ljenzherrann ennþá snefil af metnaði, ólíkt því sem nú tíðkast. Það var ekki fyrr en seinna að leiðir hans og letinnar lágu saman. Tókust samstundis með þeim mikil og góð kynni, bundust þau órjúfanlegum tryggðarböndum og hafa þau verið óaðskiljanleg síðan.
Ýmsir hafa nú verið til að stía þeim í sundur, en alltaf hafa þau fundið leið til að vera saman
En varðandi þessi próf, þá hafði Ljenzherrann undirbúið sig samviskulega undir efnafræðiprófið. Mætti hann því heldur rogginn og bjó sig undir ljetta og þægilega viðureign. Eins og áður hefir komið fram leiðist honum fátt meira en skarkalinn fyrir framan stofuna síðustu mínúturnar áður en bjallan glymur til þeirrar stundar að menn verði að standa skil á hinum ýmsu hlutum. Hefir Ljenzherrann því jafnan þann vanann á að mæta eins seint og mögulegt er, bíða frekar úti í bifreið sinni heldur en á þessum bannsetta gangi. Svo var og í þetta skiptið og Ljenzherrann les glósur sínar í bíl sínum og leggur af stað fimm mínútur í. Hann kemur í húsið tvær mínútur í og þegar hann er beint fyrir utan stofuna tekur hann eftir því að hann er sá eini sem að er með reiknivjel en klukkan hringir til slátrunar þannig að hann hefur ekki tíma til að velta sjer frekar upp úr þessu og rýkur inn.
Hann sest við borðið, sturtar úr pennaveskinu sínu, fleygir því á gólfið, opnar vasareikninn, kveikir á honum, slær inn 39483 og strokar það svo út aftur með takka “AC”. Svo teygir hann örlítið úr sjer og ræðst því næst á prófið og snýr því við og á móti honum blasir stórum stórum stöfum, ÞÝSKA.

Ekki fjekk hann PVnRT
nje sýru og daufan basa.
Heldur þýskan greini, spott og spje
Og spurningar úr smásögum.

Engin ummæli: