þriðjudagur, 6. desember 2005

klukkan er 02:22, Ljenzherrann er á fótum.
Undanfarnar nætur hefir Ljenzherrann vaknað upp við skarkala, sem horfið hefur með dularfullum hætti jafn skjótt og Ljenzherrann kemst til meðvitundar. Ljenzherrann grunar að skarkalinn komi frá þvottahúsi sínu, en getur ekki sannað það með óyggjandi hætti.

Þar sem að Ljenzherrann las í æsku of mikið af bókum eftir Enid Blyton grunar hann að maðkur sje í mysunni. Ljenzherrann er því búinn að leggja gildru. Ljenzherrann er búinn að eyða síðustu klukkustundum í að leggja flókið strengjakerfi allt frá hurðarhúninum á útidyrahurðinni, í gegnum skráargatið á þvottahússhurðinni, inn í gegnum forstofuna, þaðan inn í svefnherbergi og loks í stóru tánna á Ljenzherranum. Þetta getur ekki klikkað, nú skal Ljenzherrann ná að góma ófjetin, hvort sem þau eru að stela sjer þvottaefni eða svala pervertískum þörfum sínum með því að lykta af óhreinum undirfatnaði Ljenzherrans.


Fari svo að Ljenzherrann vakni við kipp í stóru tánni er hann við öllu búinn. Á náttborðinu mun liggja öflugt myndavélaflass sem hann hyggst nota til að blinda ódæðismennina með leifturljósi. Þegar ódæðismennirnir hafa verið blindaðir er ekkert mál fyrir Ljenzherrann að beygja sig niður, losa snærið af stóru tánni og binda hina grunuðu með pelastikk og öðrum góðum hnútum úr handbók skáta sem verður einnig við höndina.

Fari svo að um nærbuxnasniffara sje um að ræða hyggst Ljenzherrann nýta tímann þar til lögregla kemur á staðinn til að lækna þá af þessu óeðli, og það verða sko engar hómópatalækningar heldur óverdós af klofstækju úr gamalli brók sem Ljenzherrann keypti í dag af Mummu málóðu á þriðju hæðinni, en hún segir hverjum sem heyra vill að hún þjáist af kynfæraútferð, þvagleka auk þess sem hún eigi í stökustu vandræðum með að stjórna eigin hægðum.

Engin ummæli: