sunnudagur, 20. nóvember 2005

stereotýpur
Tvisvar á ári í lífi sjerhvers námsmanns gerist það að hann fyllist megnum viðbjóð á sjálfum sjer og hringir í refsingarskyni í leðurhommafjelagið og pantar fimm leðurhomma í rasslausum buxum til að berja sig með svipu uns skinnpjötlurnar eru farnar að tætast af blóðhlaupnu bakinu.

Þegar leðurhommarnir hafa valhoppað á braut að loknu velunnu starfi kallar hinn venjulegi námsmaður til fjóra innskeifa dverga sem hreyta í hann fúkyrðum og mylja "Maldon-salt" ofan í blóðhlaupið bakið.

Þrír sjóræningjar ryðjast þá inn og hver grípur einn dverg. Sá sem nær að kasta sínum dverg lengst fær heiðurinn af því að raka allt hár af námsmanninum og láta hann eta það. Hinir tveir bera viðarvörn á staurfæturna sína á meðan.

Tvö nútíma ljóðskáld knýa þá að dyrum og sjóræningjarnir forða sjer. Annað þeirra treður í sig eyrnatöppum en hitt tekur til við að lesa úr óútgefnum verkum sínum af mikilli andakt.

Á meðan djúpspekilegar pælingarnar flæða um loftið gleymir námsmaðurinn öllum sínum sársauka og sver þess eið að á næsta ári muni hann standa sig betur í skólanum og standa ekki uppi með buxurnar á hælunum klukkan korter í próf.

Engin ummæli: