mánudagur, 29. september 2003

Undanfarið höfum vjer verið þurrabúðarmenn á frjóa hugsun. Einnig höfum vjer tekið eptir ýmsum breytingum á atferli voru. Vjer stóðum oss að því í gær að stilla viðtækið á fm-957 og afgreiddum okkur þegar í stað einn vænann á lúðurinn. Eftir þessa lífsreynslu var fullt tilefni til að taka duptið til endurskoðunar.
Maður ætti kanske bara að opna skrúfubúð og spígspora um bæinn eins og fínn maður með rassgatið fullt af peningum, skvettandi kaffi sterku framan í róna og þurfalinga og stingandi augun út úr fátækum börnum með depa-hrærum, binda Depa-mál aftan í skottið á köttum sem yggja sjer einskis en hlaupa sig svo til dauða með fyrsta flokks hollensk plastmál í eftirdragi.
Nei, það væri bara sóun, rónar og þurfalingar hafa ekki smekk fyrir kaffi sterku, fátæk börn myndu ekki vita hvort að það væri alvöru Depa eða ógeðsleg RPC hræra sem væri að gera iðu í augntóftum þeirra og enn þann dag í dag höfum vjer eigi hitt þann kött sem hefir sómasamlegt vit á hollenskum plastmálum.
Það er því hætt við að pjeningunum yrði spanderað í vitleysu ef maður væri eigi með hugann við það sem maður væri að gera og fyrr en varði væri rassgatið orðið tómt.
Ætli vjer myndum ekki frekar eyða öllu í hórur.

P.S. í dag sá ég auglýsingu þar sem var verið að auglýsa til sölu allar gerðir af stigum á ýmsum stigum......

Engin ummæli: