mánudagur, 19. mars 2012

Ljenzherrann er nu staddur i Panama. Hjer lekur gosen af hvurju strai og palmarnir sveiflast makindalega i eftirmidegisblaenum. Heimamenn bjoda godan daginn a förnum vegi, en Ljenzherrann frabidur sjer allt slikt daegurhjal og svarar med thottasvip. Hann stikar hnarrreistur um göturnar, enda i ljosum sidbuxum og med nyja og fina klippingu.

Ljenzherranum tokst ekki ad kyngreina einstaklinginn sem hafdi hendur i hari hans med oyggjandi haetti. Gaeti hafa hafad faedst sem hvorugtveggja en flokkast i nuverandi asigkomulagi undir hvorugt.

föstudagur, 25. febrúar 2011

föstudagur, 28. janúar 2011

Hvað ef Göthe væri uppi a okkar tímum, væri hann með Facebook? Væri hann búinn að gefast upp á bloggi út af öllum fávitunum? Gæti hann hent reiður a hugsunum sínum á Twitter? Þetta eru allt spurningar sem sækja á Ljenzherrann, því margar hans uppáhalds bóka eru sýnilega afsprengi margra ára uppsafnaðs pirrings. Þær hefðu sennilega aldrei orðið til ef höfundar þeirra hefðu getað tappað reglulega af sjer á alnetinu.

unterfhren
Rjett áður en farsinn Faust varð endurskrifuður sem sem tragedía

Á spjallborðum hefði Göthe boðið afhroð. Um leið og hann myndi treysta sjer til að birta svar sitt væru komnir tugir nýrra pósta sem myndu slíta snilldina illilega úr samhengi. Það tekur nefnilega tímann sinn að meitla hugsanagang sinn í stutt, hnyttið og gáfulegt tilsvar. Þetta vita allir almennilegir vinnustaðagrínarar.

föstudagur, 26. febrúar 2010

Ljenzherrann af Kaffisterkt, fyrrverandi stúdent, síðar auðnuleysingi en nú vinnandi maður, hefir eytt kveldum sínum undanfarið við Seinfeldsgláp. Oft þykir honum sá heimur sem þar er á borð borinn heldur gamaldags og púkó. Þetta er heimur fullur af símsvörum, þráðlausum símum með meterslöngum loftnetum, tölvulausum skrifborðum, ótilbakaspóluðum vídjóspólum og til þeirra afspilunar gerðum tækjum. Anólóg og ojbarasta.

Í huga Ljenzherrans liggur samt enginn vafi á því hvað sje það merkasta sem tækniþróunin hefur fært okkur frá því að Jerry, Cosmo og kompaní fóru mikinn í Nýju Jórvík íklædd ljótu fötunum sínum og gjörðu úlfalda úr sjerhvurri mýflugu. Ekki er það internetið, farsímar, fjesbók eða hvursdagslinsur heldur himnumprýddar nútímatúmatsósuflöskur í öllum sínum kreistanleika.

Ekkert bank, ekkert útmokelsi, enginn subbuskapur, engin ofskömmtun. Ekkert vesen og ALLTAF SÓSA!!!!

þriðjudagur, 8. desember 2009



Frjettir berast nú af því vítt og breytt að helvískir hafi í krafti beins lýðræðis bannað byggingu bænaturna að hætti Íslamstrúarmanna. Útverðir trúfrelsisins, eins og til dæmis Tyrkir, taka þessum frjettum fussandi, en fáum er þó jafn illa við þetta og Ljenzherranum. Þetta setur nefnilega stórt strik í geimferðaráætlun hans, en hann hafði fyrir margt löngu sótt um byggingarleyfi fyrir einum slíkum turni og sankað að sjer miklum birgðum af dósamat, eimuðu vatni og saltpjetri. Eins situr hann uppi með þröngt sniðin álpappírsföt til skiptanna, en á ferðum sínum um alheiminn hafði hann gert ráð fyrir því að gjörast dús við vitibornar verur frá öðrum hnöttum.

föstudagur, 30. október 2009

Undanfarið ár, eða svo hafa einungis borist ótíðindi af Ljenzherrans heimaslóðum.

Á þessu varð stutt hlje í viku síðastliðinni. Þá hlaust Ljenzherranum þónokkur líkn af lestri frjetta af dánumennum nokkrum, sem í kjölfar óvenjusterkrar rjettlætiskenndar urðu að grípa til aðgerða. Orsökin: frjálsar ær, þeirra hrútar og lömb valsað höfuðu óáreitt áratugum saman í guðsgrænni náttúru Íslands. Sjervhvurt ár hafði þetta ærlega framferði lagst ær-þyngra á herðar þessara málsmetandi manna. Í fimmtíu ár safnaðist upp reiðin og angistin, en loks þótti tjeðum hetjum nóg komið og ákváðu að reka þessa villuráfandi sauði fram af björgum áður en þeim tækist að ramba þaðan fram af, af sjálfsdáðum. Ljenzherrann hefir Safarídeild Sýslumannsins á Sauðárkróki sterklega grunaða um framferði þetta.

Hin frjettin var af öðru fórnarlambi örlaga sinna, sem í kjölfar menntunar sinnar sem óperusöngvari hafði lent í njósnaskóla á vegum norður Atlantshafsbandalagsins.

Drottinn blessi alltsamant.

föstudagur, 9. október 2009

High heels, short skirts and stray dogs.

Mynd þessa tók Ljenzherrann á ferðum sínum um Krímskagann í Úkraínu. Ljenzherranum þykir hún einkar vel heppnuð enda kristallast í henni öll helstu þjóðareinkenni þeirra austantjaldsmanna: háir hælar, stutt pils og gengi af flækingshundum. Myndin hjer að neðan gefur svo til kynna hvurslags persónur skoði þessa mynd.



Númer eitt og þrjú segja sig ef til vill sjálf miðað við arfgengt óeðli mannskepnunnar og hrakandi siðgæðis nútíma samfjelags, en númer tvö...

mánudagur, 24. ágúst 2009



Deildarverzlun Ríkisins kunngjörir:
Enn berast tíðindi af frækinni för endurreisnarföruneytis Svavars Gestsonar, erindreka og sendiherra hins annars lýðveldis Íslands í Meginlandsevrópu, um heiminn. Í kjölfar nýgerðra vöruskiptasamninga við Miðbaugsgíneu stendur nú handhöfum skömmtunarseðla kókoslíkjör, tapíjóka og pálmaolja til boða. Í óspurðum frjettum fullyrti Svavar að góðra tíðinda væri brátt að vænta frá Salómonseyjum. Í skiptum fyrir dilkakjöt og brunahana frá Málmsteypu Gunnars og Hallgríms gætu fengist hrísgrjón, kókóbaunir og þurrkaðir ávextir af ýmsum toga.


Endurreisnarföruneytið færir raftæki að gjöf sem jartegn um vinahug sinn

fimmtudagur, 11. júní 2009

Ljenzherranum thykir fyrir tvi hve tessi sida skuli vera vankraekt. Honum til malsbota ber tho ad geta tess ad hann er önnum kafinn vid ad skrifa sina fyrstu bok. Bokin er aefintyrasaga af beztu gerd og hefst tegar dularfullt burhvalshrae, med munninn fullan af gulli, rekur a fjörur gedstirds og sjerlundads bonda. Fjallar bokin sidan um aevintyri og astir fraekins hop meinafraedinga sem i samstarfi vid hellakönnunarfjelagid Gardar akveda ad leggja i fjarsjodsleit. Thau eru tho varla buin ad smokra sjer inn um endatharminn fyrr en atburdarasin rykur af stad i ovaenta att...

laugardagur, 16. maí 2009

Sæki Farsóttin Ljenzherrann heim, fær hann nokkra líkn af því að skoða myndir úr reisum sínum.

Hill Tribes of Laos
Framtíðrvendr

A Hill Tribe Village in Laos
Bræðr

An Akha Village in Laos
Bræðr

An Akha Village in Laos
Pörupiltr


The Hill Tribes of Laos
Mæðgr

Hill Tribes of Laos
Plakt

fimmtudagur, 14. maí 2009

Egypt

Íslands ógæfu verður ef til vill ekki allt að vopni, því nú um síðustu helgi, í einu af reykfylltari spilavítum Miðjarðarhafsstrandarinnar, var Ljenzherrann önnum kafinn við að láta undan grunnþörfum sínum. Yfirleitt er spilað upp á listaverk eða fornmuni með vafasama fortíð, en þetta kvöld áskotnaðist honum rétturinn að öllu sólarljósi í íslenzku efnahagslögsögunni. Hafði þessi auðlind verið veðsett af nafntoguðum athafnamönnum, sett í pant hjá ákveðnu gleðihúsi en síðan gengið kaupum og sölum millum fjársterkra langintesa uns Ljenzherrann vann það loks í bakkarat. Hefir Ljenzherrann þegar stofnað sjerstakt fjelag utan um fyrirtækið, Aulfroethuedl GmbH, með varnarþing og bækistöðvar í Vaduz.

Fyrst um sinn munu landsmenn ekki finna fyrir miklum breytingum, en frá og með komandi sumarsólstöðum ber að greiða Ljenzherranum af Kaffisterkt svokallað dagsbirtugjald fyrir afnot af sólarljósinu. Gildir það jafnt um alla þá ljóstillífun er Ljenzherranum þykir sýnt að fari fram á lögbýlum eða einkalóðum og eins gagnvart öllum þeim er kjósa að neyta sólarljóss með skynfærum sínum eða húðþekju. Lögblindir munu njóta afsláttarkjara, en þeim er eigi hugnast gjaldtakan býðst að klæðast sjerstökum varnarbúningum og goggles, sem sem hægt er að leigja af Ljenzherranum af Kaffisterkt gegn hóflegu gjaldi.

þriðjudagur, 28. apríl 2009

Skodarnir í Prag -MYNDIR!
mosaic2456929

mánudagur, 27. apríl 2009

Bosphorus Seagulls
Mávur steypir sjer á eftir brauðmola í ferjunni yfir Bosporus.

Ljenzherrann af Kaffisterkt hefir fyrir margt löngu snúið aftur til helvískra bækistöðva sinna eftir frækna Tyrklandsför. Læddist hann svo til hljóðlaust um forna staði á gúmsólum. Varpaði hann skugga sínum á frægar fornminjar, og jafnvel allt að átta skuggum samtímis á gólf sumra hinna vafasamari öldurhúsa borgarinnar. Geri aðrir betur. Á líruteknóknæpunni "Araf" var Ljenzherrann jafnvel svo liðtækur á dansgólfinu að til að halda gúmbrunalyktinni í skefjum brugðu staðarhaldarar á það ráð að kæla gólfið með dýrindis neyzluvatni. Ljenzherrann kunni slíkt vel að meta, enda hafði það einnig núningslækkandi verkan sem skilaði sjer greinilega í mjaðmahnykkjum magadansmeyjanna. Guddur í gógóbúrum áttu hylli meðaltyrkjans óskipta, en Stórtyrkirnir lágu borginmannlegir í fletum sínum, útdeildu rannsakandi augnarráðum og tottuðu vatnspípur. Þess ber þó að geta, að í Tyrklandi er fátt um Guggur, en þónokkuð um Guddur.

Ayasofya
Aya Sofia. Fyrst kirkja, svo moskva, loks safn.

Veðrið í Konstantínópel var þó ekki eitthvað sem Ljenzherrann leggur í vana sinn að hrópa húrra fyrir. Íklæddur ullarnærfötum skjögraði hann á milli götusalanna og snapaði af þeim te. Persónutöfrar Ljenzherrans eru reyndar slíkir að samstundis gerðust þeir hans kumpán. Voru þeir forvitnir um ættjörðina og buðu honum sjerstök kjör á ýmsum varningi. Á nútímamáli nefnist slíkt hátterni, er menn afla sjer viðskiptasambanda og kunningsskaps, "networking" og er Ljenzherrann fullviss um að hann muni njóta góðs af þessu tengslaneti í framtíðinni.

Galata Bridge
Tyrkjarnir renna fyrir fisk allan sólarhringinn í gyllta horninu.

Blóðsugur
Sem væri þeim illmögulegt án blóðsuganna frá Doktor Mesut, en þær ku vera allra meina bót

Konstantínópel fær þrjár og hálfa stjörnu af fimm mögulegum.

laugardagur, 21. mars 2009

Ljenzherrann og Greifinn af Wartau hittust á kvöldi liðnu til átöppunar. Hin nýjasta afurð brugghússins "Bláu Uglunnar" ku vera hveitibjór að bæverkskri fyrimynd. Þrátt fyrir mikla bölsýni ónafngreindra aðila um gjörvileik Ljenzherrans og greifans af Wartau til bruggunar manneldishæfrar mungátar (í baðkari hins síðarnefnda) gekk átöppunin vonum framar. Hveitibjórinn smakkaðist prýðilega, sje tekið tillit til þvottaklemmuklemmdra nasa, sakir greifans óböðunar, og var hráölið algerlega laust við leiðindakeim af myglufúngí auk þess sem trjespíritus mældist innan ásættanlegra, en þó eigi staðlaðra, marka.

Að streði loknu rann upp stundin stór. Frumbruggið sjálft, Primärschlammpilsener, hafði verið úrskurðað tilbúið til neyzlu. Með miklum efasvip mundaði Ljenzherrann upptakarann og skenkti sjer í glas. Jafnt litur sem og áferð minnti á bjór. Jafnvel bragðið sjálft kom þægilega á óvart. Bruggmeistarinn taldi (tjah, Ljenzherrann á sínum fyrsta sopa af eigin bjór) þennan mjöð þroskast svo hratt að hvur flaska bragðast myndi betur en hin fyrri. Eftir að hafa lokið upp nokkrum flöskum voru Ljenzherrann & co., þrátt fyrir yfirlýsingar sem ekki verða hafðar eftir á vettvangi þessum, orðnir nokkuð sáttir við framleiðsluna.

Ljenzherrann af Kaffisterkt og greifinn af Wartau voru síðkveldis orðnir einstaklega sammála um að alkóhólinnihald væri yfir boðlegum mörkum. Víman þótti gjöra vont gys að góðu glensi og því til ýmissa hluta nytsamleg. Eftir að hafa tæmt úr drenventlum brandaraskjóða sinna tóku þeir að kveðast á, en reyndar í kvenrími. Gætti í kveðskapnum verðbólguáhrifa í takt við neyzlu eigin framleizlu. Þótt útþynntar kveðskaparreglurnar þættu engum hygla, þurftu þeir þó að gjöra hlje á kveðskapnum til að verja íbúðina ágangi ýmissar óværu, er Ljenzherrann þekkti af bókum, en hafði eigi talið landlæga í hinum siðmenntaða heimi.

föstudagur, 6. mars 2009

Ljenzherrann er ekki einasta ástríðufullur piparáhugamaður og liðtækur hringekjustjóri, heldur einnig afbragðs bruggmeistari. En Ljenzherrann veit sem er að jafnvel unaðsveigar þurfa veglegar umbúðir til að fullkomna upplifanina og því þarf fagmannlega hannaðan flöskumiða, sem sem hægt er að dást að eftir hvern sopa. Eftir mikið amstur er Ljenzherrann stoltur af því að geta sýnt árangur undanfarins hálftíma. Þykir honum miði þessi fagurt jartegn um skandinavískt stílhreinlæti og minipólmorfískt merkjamál, án þess þó að notagildinu sje fórnað.